Πόσες είναι οι φορές που ξυπνάς καλά μέσα στην
εβδομάδα; Πόσες είναι οι φορές που κοιμάσαι καλά μέσα στην εβδομάδα;
Κάθε ποτέ νοιώθεις όμορφα; ΕΣΥ με τον εαυτό σου…
Είναι πολλές οι φορές που χρειάζεσαι και νοιώθεις την ανάγκη να
ξεφύγεις από αυτά που σε κουράζουν. Τη δουλειά, τα προβλήματα, την
καθημερινότητα. Είναι πολλές οι φορές που απλά δεν αντέχεις την πίεση
και είσαι έτοιμος να τα παρατήσεις. Η αλήθεια είναι πως δε μπορείς να
κάνεις πολλά, μπορείς όμως να ζεις τις στιγμές με τους ανθρώπους σου,
τους δικούς σου ανθρώπους. Να ζεις τον καφέ με τους φίλους η με τον
άνθρωπο σου σε μια μέρα γεμάτη ήλιο ή γεμάτη κρύο ή ακόμη καλυτέρα και
τα δυο μαζί, να έχεις στο μυαλό το χαμόγελο τους και την ευχαρίστηση
τους όταν θα πεις μια χαζομάρα για να γελάσουν η θα κάνεις κάτι όμορφο
για ένα απλό χαμόγελο, να προσπαθείς κάθε μέρα για εσένα και τους γύρω
σου να ξεφεύγεις με τον άνθρωπο σου και να κάνει το ίδιο και αυτός για
σένα. Είναι σημαντικό να έχεις κάποιον δίπλα σου, έστω στα καλά. Στα
άσχημα είναι λίγοι αυτοί που μένουν λίγοι αυτοί που αντέχουν στον πόνο.
Να ζεις με την οικογένεια σου την κάθε στιγμή καλή ή κακή όμορφη ή
άσχημη και να ζεις με υπομονή για αυτά που ήρθαν που θα έρθουν και θα
περάσουν.
Να ζεις την ώρα που εργάζεσαι και να μην χαλιέσαι αν πεις σε
κάποιον καλησπέρα και απλά ξινίσει τα μούτρα του η δε σου δώσει
σημασία. Είναι άλλου η απλά είναι μικρόψυχος. Υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι
που θέλουν να σε πονούν και να σε ενοχλούν με τέτοιο τρόπο και είναι
πολλοί, μα είναι κρίμα για αυτούς, είναι απλά μόνοι.
Να ζεις κάθε σου μέρα η και νύχτα με κόπο γιατί ίσως μια μέρα
ανταμειφθείς και τον δεις στα χέρια σου, και δε μιλάω για χρήματα μιλάω
για αξίες που κερδίζονται και δεν χαρίζονται, η στη διάρκεια της ζωής
σου. Ο κόπος είναι σκληρός, άδικος, καταπιεστικός, ζόρικος μα συνάμα
γίνεται θέληση με την όποια έχεις τη δυνατότητα να συνεχίζεις.
Να ζεις όχι ανέμελα , αυτά είναι πολύ γραφικές εκφράσεις, ανέμελα
ζουν , και πολύ καλά κάμουν, όσοι με τους οποίους ο θεός ήταν πιο
γενναιόδωρος η γνώριζε πως δε μπορούσαν να καταφέρουν αλλιώς. Ένα όμορφο
δικό μου άτομο μου έχει πει, η ζωή δε σου φέρνει παραπάνω από όσα
μπορείς να αντέξεις.
Να ζεις όμορφα με το άγχος όχι να σου καταβάλλει τη ζωή και να τη
ρίξει σε λήθαργο μα να μπορέσεις να το μετατρέψεις σε δύναμη ούτος ώστε
να κινείς τα πάντα γύρω από σένα η τα πάντα να κινούνται γύρω σου με
καλοκάγαθο και ευγενή τρόπο, όχι συμφεροντολογικά όπως θέλει η μάζα. Για
πολλούς το άγχος είναι κακό, για κάποιους είναι ουδέτερο σα να μην
υπάρχει και για κάποιους άλλους είναι τρόπος ζωής. Φαίνεται λίγο έως
πολύ παράλογο μα έτσι είναι. Δυστυχώς η ευτυχώς το αποτέλεσμα μετράει.
Να ζεις με το κεφάλι ψηλά γιατί αν κοιτάς κάτω το μόνο που βλέπεις
είναι ο δρόμος η σκουπίδια η κάδους ενώ αν κοιτάς ψηλά βλέπεις τους
ανθρώπους. Είναι όμορφοι οι άνθρωποι παρά τις παραξενιές τους παρά τα
προβλήματα και παρά τα ελαττώματα. Και αν κοιτάξεις ακόμη πιο ψηλά θα
βρεις αυτό που ψάχνεις, από όλες τις απόψεις : Υπάρχει ηρεμία, ομορφιά
ακόμη και ζεστασιά.
Να ζεις με το παρελθόν πίσω σου, να το κουβαλάς δε λέω, μα με πλάτη
σε αυτό όχι να προχωράς μπροστά και να κοιτάς πίσω. Βοηθά μερικές φορές
βέβαια να δεις τα λάθη σου και τι διόρθωσες να δεις τι κατάφερες, η και
τι άφησες. Μα το παρελθόν δε μπορεί να σου καθορίσει το παρόν η ακόμη
και το μέλλον. Είναι σημαντικό το παρελθόν για την υπόσταση του
ανθρώπου και την εξέλιξή του μα ακόμα πιο σημαντική είναι η προσπάθεια
για την ανέλιξή του…
Όπως παρατηρήσατε χρησιμοποιώ πολύ τις εκφράσεις’’ ζω’’ και’’ μπορώ’’
γιατί νομίζω και πιστεύω πως έχουν ένα αρκετά μεγάλο νόημα όσον αφορά
στην προσπάθεια και στις δυνατότητες των ανθρώπων. Δεν πιστεύουμε στο
τι μπορούμε να κάνουμε παρά μόνον αν βρεθούμε σε δύσκολες και αντίξοες
καταστάσεις. Εκεί είναι το πρώτο από τα επίπεδα δυσκολίας. Αν μπορεί
κάποιος να δει τη ζωή σαν παιχνίδι, καλό θα ήταν ,ίσως έτσι υπάρχει
πιθανότητα να το τερματίσουμε και να βγούμε νικητές.
Είμαστε ήδη - αλλά και μια επιβεβαίωση δε βλάπτει!
